Wij hebben vaak helemaal niet door hoe wij overkomen op anderen.
In een onderdeel van een seconde hebben we een mening gevormd over de andere, of wij willen of niet. Klopt dit wat wij denken? Misschien wel niet ,maar op onbewust niveau gebeurt dit wel.

Zaterdag ben ik bij Bart van den Belt geweest. Hij deed het super. Ik vind hem inspirerend, heel leerzaam, en een heel kundig spreker.

20160423_171134

Ik geniet van mensen, je hebt ze in alle kleuren en maten, zo verschillend, ook hier merkte ik dat veel mensen totaal niet door hebben hoe zij overkomen. In de pauzes vroegen mensen aan mij: “Hoe kom ik dan over?” Zij waren verbaasd wat ik benoemde. Een stukje blinde vlek werd ineens zichtbaar gemaakt. Op onbewust niveau herkennen wij heel veel, ik soms wat meer omdat ik mij hierin gespecialiseerd heb.
Heel veel jaren geleden volgde ik een opleiding in Melbourne in Australië. Communicatie in zakelijke en privé relaties. In relatie met jezelf en met de ander. Wat heb ik daar veel geleerd, vooral heel veel over mijzelf.

We deden allerlei opdrachten. Een aantal mensen werd uit de groep gehaald.
Wat was mijn opdracht: ”Maak contact met iemand in de groep waar jij normaal met een grote boog omheen zou lopen”. Ja en ik wist niet zeker of de zaal wist dat ik deze opdracht had dus…

In de zaal zag ik een grote man, dikke bos lang haar, laarzen aan, stoere, ruige uitstraling. Ik stapte op hem af en wij hadden een ontzettend leuk gesprek, hij  kwam uit Sydney,  was geïnteresseerd in anderen, had humor. Hij maakte muziek en liet foto’s zien van zijn vriendin en hun kindje.
Kortom wat is Matt een leuke gast, zo leuk dat ik later bij hen een week te gast geweest ben in Sydney.

Nogmaals kreeg ik de zelfde opdracht, nu stapte ik af op een kleiner dikker mannetje genaamd George. George deed erg onzeker, maar was echt vriendelijk. We hadden samen een heel leuk gesprek.

Wederom kreeg ik dezelfde opdracht. Er stond een mevrouw, zij heette Donna , donker haar, maakte zich groot, de armen over elkaar, voelde voor mij onbenaderbaar. Maar ja ik had een opdracht, dus toch maar een gesprek met haar begonnen. Al pratende ontdooide zij, werd zij toegankelijker, kon ik contact met haar maken.

Met zes personen zetten wij één stoel in het midden en vijf stoelen in een hoefijzer daarom heen. Eén voor één moesten wij op de stoel. Donna zat in mijn groepje, zij nam plaats op de middelste stoel. Gelukkig waren er twee mannen voor mij die als eerste vertelden over hun indruk van Donna. Nummer één vertelde dat hij vond dat zij afstandelijk en ontoegankelijk op hem overkwam, Nummer twee vertelde dat hij de indruk had dat ze hooghartig was, dat zij zich misschien te goed voor de groep voelde. Ik gaf aan dat ik dit ook wel had gezien, alleen het gevoel had dat dit veroorzaakt werd door een stuk onzekerheid.
Na afloop vertelde Donna, dat zij heel onzeker was, dat zij nooit echt vrienden had en dat zij nooit had begrepen waarom mensen niet naar haar toe kwamen voor een gesprekje zoals zij wel deden bij de mensen om haar heen.
Zij bedankte ons, gaf aan dat onze feedback heel erg bij haar was binnen gekomen, maar dat zij nu wist waar zij aan moest werken. Tijdens de opleiding veranderde haar lichaamstaal totaal, zij werd veel toegankelijk.
Altijd weer vind ik het een eer wanneer ik in het proces van mijn cliënten mee mag gaan.
Zij doen het ik geef alleen wat tips.

Ina Meijer van Rhee

Weet jij hoe je overkomt op anderen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *